Jesca Hoop geeft folk gegronde hoop op vernieuwing

0

Kan folkmuziek zijn grenzen nog verleggen? Als het aan Jesca Hoop ligt zeker. Wie erbij was heeft zelf het bewijs kunnen horen. De herinneringen aan haar optreden met Sam Beam vorig jaar vanwege Love Letter For Fire, hun moderne variant op de ouderwetse duoplaat, liggen immers nog vers in het geheugen. Maar het gaat nu om haar eigen nieuwe album, de even intrigerende als innovatieve folkplaat Memories Are Now. Met dit Sub Pop-labeldebuut, geeft ze het genre een ongekende kwaliteitsimpuls. Al jaren woonachtig in Engeland ademt de muziek van deze Amerikaanse steeds meer de sfeer van haar nieuwe vaderland. Het klinkt haast als op muziek gezette regen, mist en wind. Van een zeldzame klasse. Sugar Mountain sprak de ‘folkdiva’ in de week van de release van haar vierde album.

Een echt bijzonder plaatje

Met Memories Are Now heeft Jesca Hoop een van de eerste echt bijzondere platen van 2017 afgeleverd. Dat vinden ze ook bij BBC 6Music, waar ex-Fall-lid Marc Riley graag een lans breekt voor zijn plaatsgenote. Hoe vaak Hoop al niet in de radiostudio in Manchester is langskomen de voorbije jaren. ‘Hij is inderdaad een van mijn eerste en beste supporters,’ zegt Hoop. ‘Daar ben ik heel dankbaar voor.’

De eerste twee tracks van het album – het titelnummer en The Lost Sky – doen wat gevraagd wordt van eerste twee tracks, namelijk de sfeer bepalen en je meteen tot aan je middel het album intrekken. Jesca wilde dat ook, zegt ze: ‘Je hoort de andere wat vreemde aanpak, … je hoort meteen dat het een ongewoon album is. Tegelijkertijd is het nu ook weer niet zo anders. De zanglijnen bijvoorbeeld klinken aardig vertrouwd. Ik wilde een soort spaarzaam geluid combineren met energieke vocalen.’

Die arrangementen met veel lucht erin voor zang en instrumentale details komen voor rekening van producer Blake Mills, al jaren haar gitarist. Memories Are Now markeert hun eerste plaat buiten Tony Berg’s Zeitgeist Studios, waar ze voorheen altijd zaten. ‘We hebben heel veel met Tony gewerkt, maar het was tijd voor iets anders,’ omschrijft Jesca, die was uitgeweken naar de NRG Studio in LA . ‘We voelden als kinderen die het ouderlijk huis verlieten. Blake heeft de afgelopen jaren natuurlijk al heel veel productiejobs gedaan voor andere artiesten [Alabama Shakes, Laura Marling]. Het moest haast wel zo gaan met ons. Het hing al ‘n tijdje in de lucht. Mocht ook wel, het is al mijn vierde album.’

De studio als een instrument

Wat was er zo anders in NRG dan in Zeitgeist? Jesca stipt iets heel bijzonders aan. Het was echt de ruimte zelf die het verschil maakte. ‘We hebben de studio – de kamer eigenlijk – gebruikt als een instrument. Dat is wat die ruimtelijkheid geeft aan de muziek.’ Haar gitaar is op het titelnummer gestript tot het absolute minimum, hetgeen de zeggingskracht van het lied verdubbelt of zelfs verdrievoudigd.

Opgenomen in Amerika, klinkt de plaat heel Engels in de zin van het Engelse weer en sfeer. Voor een California girl klinkt Jesca allesbehalve zo. ‘Daar zit wel wat in,’ proeft ze als het ware die bewering. ‘Er zit natuurlijk altijd iets Keltisch en Oost-Europees aan de wortels van folk. Die muziek heeft een lang verleden dat teruggrijpt op een oudere taal. Bulgarije, Ierland, Schotland, het zit er allemaal in, zij het niet bewust. Ik hou gewoon erg van die oude melodieën. Daar speel ik graag mee in mijn muziek.’

Ook tekstueel een buitenbeentje

Tekstueel is Jesca Hoop ook een buitenbeentje. De lyriek van de track Animal Kingdom Chaotic vraagt om uitleg. ‘Het is een soort protestsong, maar niet tegen een misstand in de samenleving, maar tegen een bepaalde houding,’ verklaart ze. ‘Ik heb het daar over mensen die hun verantwoordelijkheid in het leven niet nemen. Ze doen wat hun baas hun opdraagt. Ze doen hun werk maar volbrengen niet een missie, als je me begrijpt. Ze doen het hoogstnoodzakelijke. Ze gaan niet voor wat ze zouden kunnen betekenen voor de wereld. Ze doen wat ze moeten doen, maar niet wat ze echt willen doen. Ik kwam op dit idee voor een song vanwege een klein incidentje met iemand die ik ken. Die persoon dacht geen moment voor zichzelf. Ik vind dat je echt een bijdrage moet leveren in plaats van er maar wat bij te hangen.’

Greg Leisz en Fiona Apple doen ook mee

Op The Coming confronteert de langgeleden uitgetreden Mormoonse ons met haar afnemende geloof. Het nummer vormt qua thematiek een soort tweeluik met Songs of Old. Het is een plaat waar je niet gauw op uitgeluisterd raakt, maar daar moet je wel voor aan de bak. Dit is niet de weg van de minste weerstand op het artistieke vlak. Gastmuzikanten helpen daarbij een handje en zorgen voor het warme bedje om je als luisteraar in neer te vlijen. Greg Leisz laat zijn prachtige pedal steel guitar klinken in Pegasi. ‘Ik wilde mooie droevige akkoorden. Hij kan dat als geen ander. Hij geeft het nummer een country feel zonder dat het echt country wordt.’ Fiona Apple, collega singer-songwriter ter linkerzijde, speelt mondharmonica op Cut Connection. ‘Dat was voor mij ook een verassing. Dat heeft Blake geregeld. Hij had al eens met haar gewerkt.’

Wat kunnen we van haar verwachten van haar show op 13 mei in Bitterzoet? ‘Het gaat iets geheel ongewoons worden, recht uit het hart en fun,’ verzekert ze de volgers van Suger Mountain.

Tekst door: Robbert Tilli

Deel met je vrienden: